Aktualności:


REKOLEKCJE ADWENTOWE 7-9 grudnia 2018 r.

Piątek – 07 grudnia 2018 r.

7:00 - Msza św. z nauką dla dorosłych/Roraty
8:30 - Msza św. z nauką dla dzieci
10:00 - Msza św. z nauką dla dorosłych
11:30 - Msza św. z nauką dla gimnazjum
16:30 - Msza św. z nauką dla dorosłych i dzieci z innych szkół niż Sz. Pod. nr 18
18:00 - Msza św. z nauką dla dorosłych i młodzieży

Sobota – 08 grudnia 2018 r.

7:00 - Msza św. z nauką dla dorosłych/Roraty
10:00 - Msza św. z nauką dla dorosłych
11:30 - Msza św. z nauką dla chorych z udzieleniem Sakramentu Namaszczenia Chorych
16:30 - Msza św. z nauką dla dorosłych i dzieci
18:00 - Msza św. z nauką dla dorosłych i młodzieży

Niedziela – 09 grudnia 2018 r.

8:00 - Msza św. z nauką dla dorosłych
9:30 - Msza św. z nauką dla dorosłych
11:00 - Msza św. z nauką dla dzieci
12:15 - Msza św. z nauką dla dorosłych
18:00 - Msza św. na zakończenie rekolekcji. Msza dla gimnazjum.

Wyjazd do chorych w sobotę 22.12.2017 od godz. 9:00 – zgłoszenia w zakrystii i kancelarii parafialnej.

Wizyta duszpasterska (kolęda) rozpocznie się w piątek 28 grudnia 2018 r.



Peregrynacja relikwii św. Stanisława Kostki 01.12-02.12.2018

01.12.2018 (sobota)

16:00 - Przybycie relikwii św. Stanisława Kostki do naszego kościoła parafialnego
17:00 - Czuwanie harcerzy i ministrantów
18:00 - Msza św. powitalna z udziałem młodzieży
19:00 - Modlitwa różańcowa prowadzona przez parafialne koła żywego różańca
19:30 – Uroczysta Msza św.
20.30 - Apel Jasnogórski z wprowadzeniem

02.12. 2018 (niedziela)

11:00 Uroczysta Msza św. Pożegnanie relikwii św. Stanisława Kostki
Msze św. jak w każdą niedzielę o godz. 8:00; 9:30; 11:00; 12:15 i 18:00


Stanisław przyszedł na świat 28 grudnia w 1550 roku w Rostkowie na Mazowszu w rodzinie szlacheckiej. W dzieciństwie był bardzo wrażliwym dzieckiem. Pierwsze nauki pobierał w domu. W wieku 14 lat, razem ze swoim starszym bratem Pawłem, został wysłany na dalszą naukę do szkoły prowadzonej przez jezuitów w Wiedniu, gdzie dotarli 24 lipca 1564 roku. Szkoła ta cieszyła się dużą renomą.

Stanisław bardzo gorliwie przykładał się do nauki i bardzo szybko nadrobił zaległości. Dbał nie tylko o zdobywanie wiedzy (znał biegle niemiecki i łacinę, rozumiał też teksty greckie), ale jeszcze bardziej, z pomocą obfitej łaski Bożej, kształtował swojego ducha. Już wtedy posiadał głęboką pobożność eucharystyczną, a także odczuwał bliskość i opiekę Maryi, której od najmłodszych lat powierzył pieczę na swoją czystością serca. Głęboko pragnął cały należeć do Pana.
W grudniu 1565 roku Stanisław ciężko zachorował. Gdy właściciel domu nie zgodził się, by przyszedł do mieszkania ksiądz z Najświętszym Sakramentem, wtedy osobiście udzieliła mu Go św. Barbara, którą otaczał wielką czcią. Patrząc na pracę i duchowy entuzjazm pierwszych jezuitów, zapragnął wstąpić do Towarzystwa Jezusowego. Ci jednak nie chcieli go przyjąć do nowicjatu, obawiając się negatywnej reakcji rodziców.
Stanisław widząc, że na miejscu nie będzie możliwa realizacja pragnienia, postanowił uciec do Niemiec, by prosić o przyjęcie do zakonu. W Dylindze św. Piotr Kanizy poddał go próbie. Przez pewien okres czasu sprzątał pokoje i pomagał w kuchni, co było dla polskiego szlachcica bolesnym doświadczeniem. Po pewnym czasie prowincjał niemiecki odesłał go wraz z dwoma młodymi jezuitami do Rzymu. W liście polecającym napisał:
"Ten, kto prowadzony przez Chrystusa ten list przyniesie, a został wysłany z naszej Prowincji, to Stanisław, polski szlachcic, młodzieniec uczciwy i gorliwy. Nasi w Wiedniu nie ośmielili się go przyjąć, żeby się nie wydawało, że działają wbrew woli rodziny. Kiedy przybył do nas i chciał spełnić złożone już dawniej postanowienie (bo już przed laty całkowicie się oddał Towarzystwu, zanim do niego wstąpił), w Dylindze w konwikcie odbył przez jakiś czas próby i okazało się, że w posługach jest zawsze godny zaufania, a w powołaniu wytrwały".
Do Rzymu Stanisław i jego dwóch towarzyszy dotarli 28 października 1567 roku. Do nowicjatu, przy kościele św. Andrzeja na Kwirynale, przyjął go generał zakonu, św. Franciszek Borgiasz.
Z wielką radością polski szlachcic włączył się w rytm życia nowicjackiego: modlitwy, prac domowych, posług w szpitalu, konferencji ascetycznych oraz regularnych rozmów duchowych z opiekunem nowicjuszy. Dzięki wielkiej prostocie w zachowaniu, solidności w wypełnianiu codziennych obowiązków oraz duchowi modlitwy Stanisław zyskiwał sobie wielką sympatię.
W lipcu 1568 roku na skutek wielkich upałów, Stanisław bardzo ciężko zachorował. Przeczuwał swój bliski koniec ziemskiej wędrówki i otwarcie, bez lęku, o tym mówił, mimo że stan jego zdrowia nieco się polepszał. Odszedł do Pana 15 sierpnia 1568 roku, w dniu Wniebowzięcia N. Maryi Panny.
Lud Rzymu spontanicznie nazwał świętym młodego Polaka, który w całym świecie rozsławił naszą Ojczyznę, a dla wszystkich młodych stał się wzorem niesłychanego hartu ducha. Kanonizował go papież Benedykt XIII w 1726 roku.




Wprowadzenie relikwii bł. Klary Ludwiki Szczęsnej – (niedziela) 14.10.2018 godz.12:15


W najbliższą niedzielę ( 14.10.2018) o godz.12:15 podczas uroczystej Mszy Św. zostaną wprowadzone do naszego kościoła parafialnego relikwie bł. Klary Ludwiki Szczęsnej. Uroczystościom będzie przewodniczył Ks.Bp. Mirosław Milewski. Serdecznie zapraszamy do udziału w tych uroczystościach.

M. Klara Ludwika Szczęsna urodziła się 18 lipca 1863 r. we wsi Cieszki w diecezji płockiej, jako czwarte z pięciorga dzieci Antoniego i Franciszki Szczęsnych. Matka jej zmarła, gdy Ludwika miała dwanaście lat.

Dorastająca Ludwika postanowiła oddać swe życie Bogu. Nakłaniana przez ojca do zawarcia małżeństwa, w siedemnastym roku życia opuściła potajemnie rodzinny dom i udała się do Mławy.


W 1886 r. wstąpiła do ukrytego Zgromadzenia Sług Jezusa, założonego przez bł. Honorata Koźmińskiego w Warszawie, którego zadaniem była praca apostolska wśród służących.

Gdy w 1893 r. ks. J. S. Pelczar prosił o. Honorata o siostry do prowadzenia przytuliska dla służących w Krakowie, wówczas przełożeni Sług Jezusa skierowali tam Ludwikę, która nowe obowiązki wykonywała z wielką gorliwością i miłością.

Zawsze otwarta na potrzeby bliźnich i działanie Ducha Bożego, dzieliła troskę bł. J. S. Pelczara o los służących, robotnic fabrycznych i chorych po domach.

Z tego dzieła dobroczynno-apostolskiego wyrosło nowe Zgromadzenie Służebnic Najświętszego Serca Jezusowego, którego stała się pierwszą członkinią, współzalożycielką i przełożoną.

Poprzez nią natchnienia Boże i wskazania Założyciela znalazły trwały wyraz w duchowości i pracach apostolskich Sióstr Sercanek. Zmarła 7 lutego 1916 r. w Krakowie.

Matka Klara uczyniwszy we wczesnej młodości decydujący wybór należenia tylko do Boga - konsekwentnie, bez wahania, niepodzielnym sercem była Mu oddana przez całe życie, trwając zawsze w postawie ofiarnej, pokornej służby wobec wszystkich, wśród których wola Boża ją postawiła.

Była czytelnym znakiem miłości Boga. Jej osobistym hasłem i programem życiowym były słowa: Wszystko dla Serca Jezusowego




CZAS NAWIEDZENIA OBRAZU MATKI BOŻEJ JASNOGÓRSKIEJ W RODZINACH NASZEJ PARAFII


W ubiegłym roku przeżyliśmy piękną uroczystość w naszej parafialnej rodzinie. Matka Boża Jasnogórska nawiedziła nasz kościół parafialny. Pamiętamy to serdeczne spotkanie z Maryją.

W tym roku Maryja w swym Jasnogórskim Obrazie ( 4 kopiach) odwiedzi nasze rodziny. Żarliwa modlitwa w atmosferze domowego kościoła łączącego wszystkie pokolenia domowników, winna wskrzesić tę samą miłość, jaka jednoczyła nas w czasie Nawiedzenia Cudownego Obrazu Jasnogórskiego w Parafii.

Niech każda rodzina i wszyscy przyjmujący Obraz, doświadczają wielkiego porywu wiernych serc i umiłowania Boga.



Nabożeństwa dziękczynne za czas nawiedzenia Matki Bożej w Jasnogórskim Obrazie.


Zapraszamy na nabożeństwa będące dziękczynieniem za czas nawiedzenia Czarnej Madonny w naszej parafii:

Apel Jasnogórski w każdą pierwszą niedzielę miesiąca o godz. 20:00
Droga Krzyżowa w każdy piątek o godz. 17:30




Ostatni piątek miesiąca - Msza o godz. 16:00

Osoby w starszym wieku, chore, niepełnosprawne, cierpiące zapraszamy na Mszę św. w każdy ostatni piątek miesiąca na godz. 16:00.